Naar inhoud

Terug

Gelijke onderwijskansen: leerwinst voorop

Het gelijke onderwijskansenbeleid werpt niet de gewenste vruchten af. CD&V zet een aantal elementen in het debat op een rijtje en neemt duidelijk standpunt in.

In essentie moet de vrije schoolkeuze van ouders voor hun kind worden gewaarborgd. Daartegenover staat evenwel de zorg voor het kind. Er stelt zich een probleem wanneer een school geen kans ziet om leerwinst te boeken. Het samenspel tussen het professionele oordeel van het schoolteam en de wens van de ouders, is bepalend voor de toekomstkansen van het kind in kwestie en kan aanleiding zijn om een andere dan de oorspronkelijke schoolkeuze voor te staan.
 

Daarmee wijst CD&V overregulering resoluut af.
 

De verantwoordelijkheid die hiermee bij de individuele school en haar directie wordt gelegd, mag echter geen excuus zijn om de filosofie achter het gelijke onderwijskansenbeleid te verlaten. De gelijke toegang tot het onderwijs en de non-discriminatie moeten ten allen tijde gewaarborgd worden. Elke school moet er aan gehouden zijn een inschrijvingsbeleid te voeren in de geest van het onderwijskansendecreet.
 

Dit debat verarmt echter door de discussie te herleiden tot een loutere welles-niets over wit en zwart. Het leidt immers geen twijfel dat een 'witte' school niet per definitie een hogere kwaliteit biedt, dan een zogenaamd 'zwarte'. Vaak wel integendeel. De uitdagingen waarvoor leerkrachten komen te staan in scholen met een diverse leerlingenpopulatie, zijn vaak van die aard, dat ze een ongelooflijke creativiteit en verfijning van lesmethodieken vragen om leerwinst te boeken.
 

Bepalender voor het leersucces van leerlingen is veeleer hun socio-economische achtergrond. De klemtoon dient met andere woorden niet op de etnische achtergrond van kinderen te liggen.
 

Voor CD&V blijft het realiseren van een sociale mix in elke school het streefdoel, maar het kost wat kost realiseren van een macrosociale mix, kan toch geen optie zijn wanneer dit betekent dat kinderen in scholen terecht komen die kilometers verwijderd liggen van hun thuis enkel en alleen omdat ze daar nog ruimte hebben voor leerlingen met hun socio-economisch of etnisch profiel?
 

Precies daarom pleit CD&V voor scholen die een afspiegeling zijn van de buurt waarin kinderen leven.
 

Om ervoor te zorgen dat scholen die zijn ingebed in een buurt die zich kenmerkt door een lagere socio-economische levensstandaard, alsnog kwaliteitsvol kunnen inspelen op de leernoden van hun kinderen, moet de problematiek ruimer worden bekeken.
 

Leerkrachten moeten beter worden gewapend om binnen een dergelijke context te werken: omgaan met andere thuistalen, met diversiteit, ...
 

Ook ouders moeten meer worden betrokken bij het onderwijs van hun kinderen. Ouderparticipatie, ook (vooral?) van anderstalige ouders, wordt al te vaak als probleem gedefinieerd. Nochtans is het een positief verhaal dat heel wat kansen biedt voor zowel het kind als de ouder.
 

Er is heel wat wetenschappelijk onderzoek voor handen dat vernieuwende impulsen op deze terreinen kan geven.
 

Ons onderwijs staat voor een gigantische uitdaging om een antwoord te formuleren op de diversiteit die onze samenleving in al zijn facetten kenmerkt. Het klasbeeld evolueert snel en permanent. Het creatieve potentieel bij leerkrachten en directies zal maximaal moeten geactiveerd worden, om de zoektocht naar resultaatsgerichte lesmethodieken gaande te houden. In het belang van onze kinderen.

Lees het verslag van het actualiteitsdebat in de plenaire vergadering van 9 februari 2011 [PDF].
 

Toegevoegd op 10 februari 2011

Tags: Actualiteitsdebat, Gelijke kansen, GOK, Vlaams Parlement,

Wie ik ben?

Ik ben Kathleen Helsen en woon samen met mijn man Danny en dochter Marie in Herselt. Ik ben schepen en volksvertegenwoordiger in het Vlaams Parlement. De thema's die me nauw aan het hart liggen, zijn onderwijs, werk en welzijn.

Meer over mij.

Schrijf in voor mijn nieuwsbrief

Bekijk hier alvast het archief.